woensdag 15 oktober 2014

We go again...

De zomervakantie 2015 is al weer geboekt, we gaan weer naar Amerika!
Deze keer een rondreis noordoosten met de highlights New York en Washington en weer naar Florida.


We hebben er enorm veel zin in, het gaat vast weer een heel groot avontuur worden!!
Lezen jullie weer mee?

Dit is ons nieuwe blog:

http://beekjes-usa2015.blogspot.nl/





woensdag 13 augustus 2014

Dag 20 - Laatste dag helaas...

Vanmorgen ging de wekker al om 07.00 uur, pfff. We moeten om 09.00 uur onze kamer verlaten en willen ook op tijd van boord.
Ondanks dat de meesten vroeg willen ontbijten, vinden we toch nog een vrij tafeltje aan het ontbijt. We genieten weer van het heerlijke weer en de skyline van Miami. Na het ontbijt gaan we de spullen inpakken, de koffers wegen, oei te zwaar, even wat ompakken. Als dit maar goed gaat op het vliegveld. We hebben gekozen voor de easy walk-off, dit betekent dat je zelf je koffers mee van boord neemt en je dus niet meer hoeft te wachten. We worden hartelijk uitgezwaaid door de kapitein en zijn crew en gaan door de douane, we zijn weer in Amerika. Ondanks de lange rij ging ook dit vlot. Buiten lopen we richting de bushalte van Alamo, waar de bus net voor ons neus wil vertrekken, Richard rent er snel heen en we kunnen nog net mee, wat een mazzelaars zijn we weer. Om 08.00 uur zaten we nog aan het ontbijt, om 09.00 uur zitten we al weer in de bus richting vliegveld. Daar aangekomen hebben we bij Alamo minder geluk, er staat een behoorlijke rij. Hè, jammer! Als we uiteindelijk aan de beurt zijn, probeert de gezellige (ahum) meneer ons nog een extra verzekering aan te smeren, hier trappen we natuurlijk niet in. Dan kunnen we richting de auto's, benieuwd wat we krijgen. We hebben voor dit ene dagje een Chrysler 200 of soortgelijk gehuurd, geen SUV meer dus. Het is puur als bagageopslag dus we hebben de goedkoopste gekozen. Er wordt ons gevraagd of we het vervelend vinden als we een minivan meekrijgen, uhmmm, nee hoor. We kunnen er zelf eentje uit de rij kiezen, we kiezen een donkere met slechts 4800 km op de teller. Leuk, er zit een schuifdeur in aan beiden kanten, Rob en Emma zitten al. Dit hadden we drie weken geleden moeten hebben, maar toen hadden we dit geluk natuurlijk niet. Toch is het ook voor dit ene dagje erg leuk om in zo'n vette bak te rijden. Natuurlijk moet hij even getest worden en wordt goedgekeurd, haha.



Dan op naar de shoppingmall, we besluiten om naar Aventura Mall te gaan. Rob zou nog wel heel graag even door het 'echte' Miami willen rijden, dus besluiten we een stukje binnendoor te gaan. Helemaal blij!


We zien hier al snel de 'gewone' woonwijken. Omdat we niet zo'n trek hebben in de achterbuurten zoals Opa Locka, Rob en Emma vinden dit trouwens een erg grappige naam, besluiten we om de Garmin weer te volgen en over de snelweg te gaan.




Het winkelcentrum ziet er heel mooi uit, we kijken hier en daar wat rond. Rob slaagt nog bij Abercrombie voor een shirt met lange mouwen voor het najaar en Richard heeft ook nog een koopje te pakken bij Hollister. We besluiten bij de Foodcourt wat te eten. Rob en Emma willen graag een stuk pizza, Richard en Anita gaan naar de sushibar. Toch handig als je allemaal iets anders wilt.






We hebben het wel weer gezien in de Mall en gaan nog even naar een Walmart op zoek, die zit vlakbij. Daar wordt nog het nodige aan snoep gekocht, Emma koopt nog een speelgoedje van Nickelodeon en Rob een echte baseball-bat met 3 ballen. Die plakken we vast met tape aan de reistas, hopen dat dit goed gaat tijdens de reis.
We roepen de hele vakantie al dat we nog even een echte Amerikaanse truck willen fotograferen, dit moet dus op de laatste dag nog gebeuren. Het is niet de mooiste die we gezien hebben, maar op dit moment rijden er geen anderen helaas. Dat heb je hè, als je tot het laatste wacht.


Nadat we de auto hebben afgetankt is het toch echt zover...we moeten naar het vliegveld. Het is behoorlijk druk op de weg en even na vieren zijn we bij Alamo om de auto weer in te leveren. We hebben allemaal zoiets van: nu is de vakantie echt voorbij.
Het is nog een hele rit naar de vertrekhallen via lift, MIA-mover en loopbanden, pfff. Even kijken waar we onze bagage moeten inchecken, bij gate J18. Dus...op naar gate J18. Daar krijgen we onze boardingpassen, we hadden gisteravond aan boord van het cruiseschip toch nog wat internetminuutjes gekocht, zodat we alvast konden inchecken, wel fijn om te weten waar je zit in het vliegtuig. Dan moeten de koffers op de band, we hebben 3 stuks, waarvan er 2 te zwaar zijn. 23 kg is toegestaan en ze wogen 24,5 en 24 kg. Gelukkig doen ze niet moeilijk en mogen ze zo mee zonder bijbetalen. De baseball bat wordt apart gelabeld, mocht de reistas gecontroleerd worden en de bat wordt verwijderd dan geeft dit geen problemen. Daarna meteen door de douane en voordat we er erg in hebben, hebben we allemaal weer een stempeltje op onze boardingpass. Ook Anita mag dus gewoon weer mee aan boord, haha. We hadden er nog grapjes over gemaakt, wat nu als ik geweigerd worden door die verkeerde naam? Ik zou me hier nog best een paar dagen kunnen vermaken hoor. Toch zijn we allemaal weer opgelucht dat dit niet het geval is.


Nog even een laatste vette hap bij McDonalds om het af te leren. Daarna nog wat winkelen, is niet zo veel bijzonders hier, vooral niet als je die big shoppingsmall gewend bent, haha.


En dan is het bijna 19.00 uur, tijd om te boarden...



Rob en Emma vroegen zich eigenlijk af waarom ze nu nog lachend op de foto moeten. Op de vraag hoe ze het vinden dat de vakantie voorbij is en dat we weer naar huis gaan, kijken ze zo...



De geplande tijd van 19.40 uur gaan we niet halen, tegen 20.00 uur gaan we de lucht in. Omdat we wind mee hebben is de vlucht iets korter dan op de heenvlucht. Tijdens de vlucht is het eten prima, evenals de service van Swiss Air. We komen echt niets te kort.



Emma is de enige die echt goed geslapen heeft. De anderen hadden of last van snurkende medepassasiers of last van de verbrande rug. 


We landen ruim een half uur eerder dan gepland in Zürich en moeten nu dus 2 uurtjes wachten op de volgende vlucht naar Düsseldorf. Ach, die paar uurtjes komen we ook wel door, we drinken een kopje koffie en struinen langs wat winkeltjes. Voor we het weten is het 12.00 uur en kunnen we boarden.
Om 13.40 uur landen we op Düsseldorf Airport. Nog even wachten op de bagage, Rob is helemaal opgelucht als hij zijn baseball bat aan ziet komen, hij zit nog netjes vast op de tas.




Hup, met de skytrain naar parkeergarage P5 en alles weer in onze eigen auto proppen.
Nog 2 uurtjes naar huis rijden en om 16.30 uur komen we weer bij ons vertrouwde huisje aan.

We hebben in Florida echt een super vakantie gehad, we hebben heel veel gezien en gedaan en geweldig genoten, het was echt: TOP!!!

Iedereen bedankt voor het volgen, we vonden het super om elke ochtend de reacties weer te lezen.
Dit maakt een blog maken extra leuk!!




Dag 19 - Stranddagje

Vanmorgen rustig wakker worden, we hebben hier sowieso geen haast. Past niet op een cruiseschip vinden we, haha. We liggen voor anker voor de kust van het eilandje Great Stirrup Cay, dit is een privé-eilandje van de cruiserederij. De gasten worden met een tender (kleinere boot) naar het eiland gebracht. 
Natuurlijk weer genoten van het heerlijke ontbijtbuffet, lekker op het achterdek. Typisch dat we hier steeds weer mazzel hebben met een tafeltje onder de overkapping, binnen is het altijd volle bak. Wij (Anita en Emma) zitten dan altijd met kippenvel, brr.


Na het ontbijt is het spullen pakken, zwemkleding aan en gaan met die banaan, uhh, tender. 



Als we op het eiland aankomen, moeten we een klein stukje lopen, waarna we een schitterende baai zien met heel helder azuurblauw water. We huren een overkapping met 2 ligbedden. Snel insmeren, nog even wat te drinken halen bij de bar, ook hier is het eten en drinken inclusief. 



En dan het water in. Het water is zo helder dat je de visjes ziet zwemmen, die vissen vind ik dan weer wat minder, ik ben niet zo'n held. Er zwemmen ook kleine kwalletjes, die schijnen niets te doen. Toch voelen we soms een prikje, brr. We zien van die grote ronde opblaasbanden, die zijn te huur voor $25, belachelijke prijs natuurlijk, maar we doen het toch, kunnen we lekker ronddobberen. 







Na een tijdje krijgen we dorst en wat trek en besluiten naar het buffet te gaan. Er is weer van alles te krijgen, ook veel fruit, lekker dat hebben we gemist in al die fastfoodketens.
Dan nog even zwemmen en luieren, onder de overkapping is het toch wel erg warm. Anita heeft al een plekje in de schaduw onder een boom gezocht. Na een tijdje vinden we het wel weer mooi geweest en gaan terug richting boot. 


Daar eerst lekker even douchen, werkt afkoelend. De zon blijkt dusdanig fel te zijn geweest dat we, ondanks het goede smeren, toch wat verbrandt zijn. 
We zijn vanavond lekker op tijd klaar. Het is een freestyle cruise, dit betekent dat we niet op gezette tijden en in gala hoeven te dineren. We gaan lekker in korte broek weer op het achterdek zitten, ons favoriete plaatsje, lekker rustig en vrij uitzicht. Bij het zwembad staat de muziek behoorlijk hard en kijken we door een glazen wand naar buiten. De boot is net vertrokken richting Miami. 
We besluiten het vanavond niet te laat te maken, we moeten er morgen vroeg uit.





 


Dag 18 - Nassau, hoofdstad van de Bahama's

Het was even wennen, wakker worden op de boot, de hut is vrij klein en we hebben natuurlijk achterlijk veel bagage, haha. Maar goed, het is toch allemaal gelukt om fris en wel aan het ontbijtbuffet te verschijnen. 
Natuurlijk meteen kijken hoe de omgeving eruit ziet, leuk hoor, ook al is dit niet het mooiste stukje Nassau, we liggen natuurlijk in de haven.
Aan het buffet was het behoorlijk druk, iedereen wil natuurlijk rond dezelfde tijd ontbijten. Toch was er nog een tafeltje vrij. Er was weer van alles te krijgen, lekker hoor. De kilo's zijn er in no time aan hier. Maar ach, het zijn maar een paar dagen, dus smikkelen maar. 




Na het ontbijt terug naar de hut en onze spullen gepakt, we gaan aan wal. Dit gaat ook weer soepel, ID en pasjes van de kamer worden gecontroleerd en klaar is kees. Als we de haven uitlopen worden we belaagd met allerlei gasten die ons een tour, taxi of souveniers willen aansmeren.



We lopen snel door en nemen een plattegrond bij de infocenter. De winkelstraat is vlakbij en het dichtstbijzijnde strandje is ook op loopafstand. Prima, want we hebben geen zin om een hele dagexcursie te doen.




Richard zijn slippers zijn gisteravond kapot gegaan, dus op zoek naar nieuwe. Dit valt nog niet mee, want het zijn veelal parfum, sieraden, drank en souveniers wat er te koop is. Bij de Starbucks (ja, die hebben ze hier ook) een lekker frappuchino gehaald en voor de kids een smoothie. In een melige bui besluiten Richard en Emma dat ze op de beker de naam Octo (ook weer van Spongebob) laten zetten. Ze horen de medewerkster nog tegen de andere zeggen: that's mr. October. Haha, lachen natuurlijk.



De drank is hier duurder dan aan boord van het schip, de parfum zelfde prijs, maar de Lancôme La Vie Est Belle hebben ze niet meer in 50ml. Dan koop ik hem vanavond wel aan boord, net zo makkelijk. 
Nog even naar het strandje gelopen, mooi aquablauw water zeg en superhelder!
Rob en Emma krijgen er nog een armbandje in hun handen gedrukt, we mogen zelf weten wat we geven zegt de 'big mama'. We geven haar een paar bucks, ze bedankt ons hartelijk en biedt aan om een foto van ons te maken. 




 


Dan lopen we weer terug richting haven. We zien daar nog een sportzaak waar Richard toch nog slaagd voor een paar mooie slippers. Ook Anita vind weer een paar slippers die ze niet kon laten hangen. De prijzen zijn hier niets goedkoper dan in de VS. En de mensen die wij hebben gezien, waren niet bepaald vriendelijk. Vooral in die sportzaak waren ze ronduit chagrijnig. 




We gaan lekker terug naar de boot, nog even door de check-in, of hoe dit mag heten. Pasjes en ID laten zien en we mogen door. 




Aan boord omkleden en lekker het zwembad in, verfrissend (maar wel zout). Rond half 6 vaart de boot de haven weer uit, blijft een fantastisch uitzicht, hoor. 




 



Na nog een kleine snack te hebben verorberd gaan we terug naar de kamer om ons op te frissen en klaar te maken voor het dinerbuffet. We gaan weer lekker op het achterdek zitten, genietend van het lekkere briesje en het mooie uitzicht op de zee. Het is bijna volle maan dus we hebben goed licht en kunnen ver kijken. 



Later op de avond lopen we nog even door het casino, waar we na een tijdje natuurlijk gesnapt worden en we mogen niet blijven, kinderen onder 16 jaar mogen hier niet komen. Wisten we natuurlijk wel, maar Rob en Emma wilden zo graag even kijken. Dan gaan we nog even bij de winkeltjes kijken. Anita koopt de Lancôme parfum en had nog mazzel ook, vandaag 10% korting op alle geurtjes, yes! Emma heeft weer een knuffeltje gezien hoor, een sleutelhanger, die koopt ze. 



 



Dan nog even gekeken bij de White Party, gezellige drukte en gelachen om een aantal mannen die helemaal uit hun dak gaan. Nog wat gedronken op het achterdek en nog een kleine snack, je kunt hier echt de hele tijd eten krijgen. En de bediening is super, zo vriendelijk en behulpzaam.
Dan gaan we lekker naar onze stateroom (hut), de bedden van Rob en Emma zijn inmiddels al weer opgemaakt, dit komen ze elke avond doen. En 's morgens komen ze alles weer netjes inklappen, zo hebben we meer plaats. Ook wordt de kamer dan meteen gedaan, nieuwe handdoeken enz., allemaal perfect geregeld. Deze avond ligt er een hond van handdoeken op het bed, grappig.
Nog even een foto gemaakt van de gang, onze hut zit helemaal voorin op het schip, dus we hebben een enorme lange gang, het einde is eigenlijk niet te zien.
Dan duiken we onze bedjes in en zijn zo in dromenland.